هرچه اندوه درون شما را بیشتر بکاود، جای شادی در وجود شما بیشتر میشود. مگر کاسه ای
که نوشیدنی شما را دربردارد، همان نیست که در کوره کوزهگر سوخته است؟ مگر آن نی که روح
شما را تسکین می دهد، همان چوبی نیست که درونش را با کارد خراشیده اند؟ هرگاه شادی
می کنید، به ژرفای خود بنگرید تا ببینید که سرچشمه شادی به جز سرچشمه اندوه نیست...
نویسنده:جبران خلیل جبران
وبلاگ معرفی کتاب/ بریده کتاب
